در همان بدو ورودش به ایران می توانی عشق مادری اش را دریابی ؛ با بچه ای کوچک در آغوش، و چهره اي آرام و دوست داشتني ... همانطور که بارها در گفتگویمان از فرزندانش نام می برد، او عاشق آنهاست و به همان اندازه نگران... از منطقه اي دوردست آمده است، از آن سوي اقيانوس ها ... از منطقه اي كوچك در استراليا كه تعداد انگشت شماري مسلمان دارد ... با اين بُعد مسير، مسلمان و شيعه شدن او شايد شبيه معجزه باشد، در اين عصر بي خبري مدرن...

خانم «زینب تایلور» از استرالیا که برای شرکت در کنفرانس بین المللی فاطمه شناسی (اراك)  شنبه 21 ژوئن وارد ایران شد، آنقدر صادقانه و دلنشین از عواطفش گفت که دلم نیامد بسادگي از كنار آنها عبور کنم.

او خود را اینگونه معرفی می کند: «من از دهکده ای متفاوت از اینجا، در كشور استرالیا به ايران آمده ام. در آنجا مسلمانان انگشت شماراند. من قبلا مسیحی بودم تا اینکه یک دوست ـ به عنوان موهبتی الهی ـ مرا با کتب اسلامی آشنا کرد. آن کتابها برایم جذاب بودند...»

و البته جذاب ترين اين كتابها، مهمترين آنها بود: «هنوز مسلمان نشده بودم که قرآن را مطالعه کردم. حسی که به من می داد مشخص مي كرد که این کتاب زمینی نیست، آسمانی است. قرآن را ابتدا انگلیسی و بعد به عربی یاد گرفتم. سپس زندگی حضرت رسول را مطالعه کردم. من قدم به قدم اسلام را شناختم».

شايد اگر شما هم زينب تايلور را ببينيد، اندك شك و شبههاي درباره حقانيت اسلام در ذهنتان نماند: «اينك حال من، حال اطمینان است. با تمام وجود ایمان دارم که اگر یک چراغ هدایت در دنیا باشد آن اسلام است».

وقتی از مشکلاتش در استرالیا از او می پرسیم بسیار متأثر می شود. شاید محدود شدن رابطه با خانواده و دوستان نزدیک سابقش ـ پس از مسلمان شدن ـ سخت ترین مشکل وی باشد. زينب می گوید: «این خودش جهاد است. مردم آنجا اغلب از دیدن نوع پوشش من شوکه می شوند. خیلی ها مرا مسخره و طرد می کنند. تعداد مسلمانان در منطقه ما بسيار كم است و این وضع مرا بسيار دشوار مي كند. رسانه ها با آيين من تناسب ندارند، بنابراين آنها را تقریباً از خانه حذف کردم. با آن دسته از دوستان سابق که امکان ادامه ارتباط نبود هم قطع رابطه کردم».

تايلور با لحني آميخته از "فخر" و "زجر" اضافه مي كند: «من اولین زن محجبه در منطقه خودم بودم. من برای آنها عجیب هستم و آنها به جای اینکه بخواهند مرا بشناسند مرا مسخره می کنند! اما من در همه ي این سختی ها یک دلخوشی دارم که آنها ندارند و آن "اسلام" و "قرآن" است. من با کسانی در ارتباط هستم که آنها از آن محروم هستند ؛ من "خداوند" و "اهل*بیت" را دارم».

اين بانوي مسلمان و مستبصر استراليايي از كمبودها نيز سخن مي گويد: «امكانات اسلامي در محل سكونت من كم است. کتاب در مورد دین اسلام در آنجا بسیار کم است. زندگی برای من در آنجا سخت است. با این همه، من مسافتي طولانی طي مي كنم تا فرزندانم را در یک مرکز آموزشي خیلی کوچک اسلامی بگذارم، چون من یک مادرم».

زينب تايلور كه به عنوان يك زن انديشمند شيعه براي شركت در كنگره فاطمه شناسي به ايران دعوت شده است عليرغم تمامي اين رنج ها، گفتگو را با اين كلمات اميدوارانه به پايان مي برد: «با تمامي اوصافي كه گفتم، خوشحال و خوشبختم ؛ چرا كه همراه با همسر و فرزندانم در دریای بی کران اسلام زندگی می کنیم».

ما هم خوشحاليم خانم تايلور ... و امیدوار که بتوانیم خدای متعال را ـ به خاطر نبود مشکلات تو، در جمهوری اسلامی ایران ـ شکرگذار باشیم.

ما برايت دعا مي*کنیم ... و براي تمام مسلمانان و نومسلمانان، تا مشکلاتشان در تمام دنیا به زودی زود پايان پذيرد.

منيع: ابنا