خلافت حضرت علي(ع) بر همگان حجت است

در اين ايام به فرمان خدا به خاتم انبياء رسول خدا فدك را به صديقه كبري (س) داد و در اين ايام آيه تطهير، در شأن خاتم انبيا و سيد اوليا و سيدة النساء و دو زيـنت عرش خدا نازل شد، اختصاص طهارت از هر رجس و پليدي به اهل بيت عصمت به اين آيـه كريمه: إنما يرِيد اللّه ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا ثابت مي‌كند كه عقل مستمد از علم خدا و منزه از هوي و اراده فاني در رضاي خدا كه غرض از خلقت عالم و خلافت آدم است، نور علي نوري است كه نفوس قدسيه اين پنج تن به آن منوّر است، صحت روايت و اراده در اختصاص مصداق آيه هنگام نزول به اين پنج تن، مورد اتفاق اهل تفسير و حديث است.
در بخش ديگري از پيام اين مرجع تقليد تاكيد شده است: در اين ايام خاندان امامت از كبير و صغير براي وفاي به نذر، روزه گرفتند و قوت افطار را شب اول به مسكين و شب دوم به يتيم و روز سوم با آنكه بدن‌ها از گرسنگي مي‌لرزيد، راضي نشدند اسير كافري كه دست به درگاهشان دراز كرده بود، نااميد برگردد و به آن، ايثار رحمت رحمانيه خدا را بر مسلمان و كافر، نشان دادند، چون رسول خدا ديد حسنين از گرسنگي مي‌لرزند و دخترش با چشمان به گودي نشسته، در حال نماز به راز و نياز با خداوند متعال است، در همان حال، جبرئيل سوره انسان را نازل كرد، اعاظم علماي مسلمين و محدثين معترف هستند كه «ويطعمون الطعام على حبه مسكينا ويتيما وأسيرا، إنّما نطعمكم لوجه اللَّه لا نرِيد منكم جزاء ولا شكورا» در شأن اين خاندان نازل شد. خداوند در اين سوره كه سوره انسان ناميده شده است، غرض از خلقت انسان را كه حامل امانت خداوند سبحان است، در عمل اين ابرار نشان داد كه چگونه از خود گذشته، با خلق خدا براي رضاي خدا منتهاي رأفت و رحمت را نشان دادند و به عروج به مقام إنّما نطعمكم لوجه اللّه به جايي رسيدند كه خدا در اين سوره به رسول خدا فرمود: «وإذا رأيت ثمّ رأيت نعيما وملكا كبيرا». روز بيست و چهارم اين ماه به نقل شيخ طوسي، روز خاتم بخشي اميرالمؤمنين است كه اعيان علماي خاصه و عامه از مفسرين و محدثين، شأن نزول آيه كريمه «إنّما وليكم اللّه ورسوله والّذين امنوا الّذين يقيمون الصّلاة ويؤتون الزّكاة وهم راكعون» را انگشتر بخشي آن حضرت در حال ركوع دانستند، به نقل روايتي از أبي‌ذر غفاري از تفاسير عامه اكتفاء مي‌كنيم كه گفت: روزي با رسول خدا نماز ظهر را خواندم. سائلي در مسجد سؤال كرد، كسي چيزي به او نداد، دست به آسمان بلند كرد و گفت: بار الها! شاهد باش در مسجد پيغمبر سئوال كردم، احدي به من عطايي نكرد. علي در نماز در حال ركوع دست راستش را به جانب او دراز كرد، سائل انگشتر را از انگشت او گرفت و آن واقعه در مرأي و منظر رسول خدا - صلي الله عليه و آله - بود. آن حضرت رو به آسمان با خداي خود گفت: برادرم موسي از تو سئوال كرد و گفت: «رب اشرح لي صدري ، ويسر لي أمري، واحلل عقدة من لساني، يفقهوا قولي، واجعل لي وزِيرا من أهلي، هارون أَخي، اشدد به أزرِي، وَأشركه في أَمري» بر او نازل كردي: «سنشد عضدك بأخيك» ، بارالها! من محمّد - صلي الله عليه و آله - نبيّ تو و برگزيده تو هستم « اشرح لي صدري ويسر لي أمري واجعل لي وزيرا من أهلي عليِاً اشدد به أزري»، ابي‌ذر گفت: دعاي آن حضرت تمام نشده بود كه جبرئيل نازل شد، گفت: يا محمد بخوان: «إنما وليكم اللّه ورسوله والّذين امنوا الذين يقيمون الصلاة ويوتون الزكاة وهم راكعون».
در بخش ديگري از اين پيام تصريح شده است: بيست و پنجم اين ماه روز مباهله است كه روز اتمام حجت خدا بر رسالت خاتم النبيين و خلافت بلافصل اميرالمؤمنين و اثبات عصمت آل عبا است، اجماع علماي امت بر آن است كه در مباهله أَبناءنا منحصر در حسن و حسين عليهما السلام و تنها مصداق نساءنا فاطمه زهرا سلام الله عليها است و مراد از أَنفسنا رسول خدا و علي مرتضي است.
در بخش پايان اين پيام تاكيد شده است: با اين آيات بينات كه هر يك تاج افتخاري است كه بر سر آن سرور دنيا و دين چون خورشيد درخشان مي‌تابد و مسلماني نيست كه تحت الشعاع آن آفتاب نباشد حجت بر اهل دانش و دين بر خلافت بلافصل اميرالمؤمنين تمام است و به حكم عقل و كتاب و سنت تقديم مفضول بر فاضل و ترجيح مرجوح بر راجح مردود است و بر حكيم علي الاطلاق محال و ساحت ديني كه بر مبناي «إنّ اللّه يأمر بالعدل» و رسالتي كه بر اساس «ويعلّمهم الكتاب والحكمة، استوار است، از آن منزه است. اميد است اين مملكت كه افتخار انتساب به آن حضرت را دارد در ايام غدير مزيّن به زينت نشر آن فضايل و مناقب باشد، و هر كسي كه دم از محبّت او مي‌زند، به دست و زبانش و مال و مقامش براي احقاق آن حق ضايع شده، آن چه در توان دارد، انجام دهد.